Home

 

 

 

Nu iedereen is ingesneeuwd

 

hierbij een vertaling door Guido

 

van de eerste fabel van La Fontaine,

 

een nieuwe column van Opa Beer, 

 

en daaronder, gezien de actualiteit,

 

nog twee eerder verschenen columns van Opa...

 

Veel plezier er mee!

 

 

 

 

 

 De fabel van de krekel en de mier/19e eeuws/kunstenaar onbekend/copyrights zie bron

                                                  

 

 

 

De fabel van de krekel en de mier…

 

 

 

Na de hele zomer te hebben gezongen,

 

staakte de krekel haar lied noodgedwongen.

 

Ze vond, overvallen door de noorderstorm,

 

geen vliegje meer, zelfs geen enkele regenworm.

 

Nu de honger begon te knagen,

 

ging ze bij buurvrouw mier haar broodnood klagen.

 

In dit allerlaatste uur

 

restte haar slechts de rol van Leentjebuur.

 

Door honger in het nauw gedreven,

 

smeekte ze haar, teneinde te kunnen overleven,

 

om een lening in de vorm van wat graan,

 

zodat zij zich door de winter heen zou kunnen slaan.

 

- “Nog vóór het één augustus is,

 

heb ik, dat is gewis,

 

de hoofdsom van die winterkost,

 

mèt renten aan u ingelost…

 

daarop geef ik, zoals dat tussen dieren hoort,

 

aan u mijn dierlijk erewoord”…

 

Maar het aan buren lenen van zoveel bijstand…

 

was van de mier nou niet bepaald haar sterkste kant…

 

- “Wat ik mij nou zit af te vragen…

 

wat deed juffrouw Leengraag dan op warmer dagen?”

 

- “Toen heb ik eenieder die het wilde horen

 

dag en nacht met mijn zingen weten te bekoren”…

 

- “Als dat zo is, geef ik geen zier

 

om uw jammerlijk gemier”…

 

 

 

hertaling door Guido/alle rechten voorbehouden

copyrights © www.fabelsvanguido.nl

 

 

 

 

De krekel en de mier is, met de vos en de raaf, onze bekendste fabel...

 

 

 

Oorspronkelijk van Aesopus… op rijm gezet door La Fontaine - dit was zijn eerste fabel...  en hierboven hertaald door Guido. Deze fabel uit de verontwaardiging over de stiefmoederlijke behandeling door de machthebbers van de kunst van Aesopus, om de populariteit van zijn fabels ter dood veroordeeld door priesters in Delphi… zoals ook La Fontaine, lang banneling in Luxemburg, daarover verontwaardigd was. Later kreeg de fabel meer de economische betekenis van loon naar prestatie... Op beide manieren bewijst ‘de krekel en de mier’ haar eeuwigheidswaarde... Maar er is met deze fabel iets merkwaardigs aan de hand… er klopt iets niet…

 

Ook in deze tijd wordt de kunst door de overheid weggezet en moet er als eerste aan geloven. Kunstenaars verliezen hun baan, en… wie niet werkt, moet honger lijden… dus blijft deze fabel actueel… Zoals de fabel ook up to date is in de huidige crisis in Europa: is het redelijk, dat de hardwerkende mier Noord-Europa blijft betalen voor de flierefluitende krekel Zuid-Europa?...

 

‘De krekel en de mier’ heet in het Frans ‘La cigale et la fourmie’, allebei vrouwelijke woorden… dus eigenlijk ‘de krekelin en de mierin’… zoals in de fabel beschreven… en op dat punt klopt het biologisch niet…

 

Van de krekels tsjirpen namelijk alleen de mannetjes de hele zomer door… de vrouwtjes doen dat alleen tijdens het baltsen, in mensentermen sjansen en flirten om aan te geven open te staan voor de paring. Vanuit dat oogpunt gezien moet de krekel in de fabel dus mannelijk zijn geweest… tenzij uw tuin toevallig huisvesting biedt aan een stelletje nymfomane vrouwtjeskrekels, die er wel pap van lusten en daarom de hele zomer baltsen, dus doorzingen…

 

Het tsjirpen komt tot stand door het wrijven van lichaamsdelen tegen elkaar… krekels is niets menselijks vreemd, want ook jongeren schuren op de dansvloer in discotheken… tegen elkaars lichaamsdelen… wat verboden gaat worden: te erotisch … waarmee het menselijk ras met uitsterven wordt bedreigd, net als de krekels trouwens… Wees dus zuinig op jongeren en krekels in uw huis of tuin, want ze doen niemand kwaad… zijn niet schadelijk… brengen geluk… en zonder hen wordt deze vergrijzende maatschappij met uitsterven bedreigd…

 

Ook het seksleven  van mieren is opmerkelijk… de luxe dames paren in hun bruidsvlucht met hun mannetjes vliegend in de lucht, waarna zij zich lid van de Mile High Club mogen noemen… De mannetjes sterven af en de vrouwtjes eten hun bruidsjapon van vleugels op als voedsel voor hun nageslacht… Van werken komt voor de koninginnetjes, de voetbalvrouwtjes in de mierenkolonie, niet veel terecht, dus heeft Opa Beer twijfels over de arbeidsethos van mevrouw mier in deze fabel…

 

In een fabel gaat het echter niet zozeer om het waarheidsgehalte van de feiten… maar veeleer om het verhaal… de moraal van dat verhaal… en om de eeuwigheidswaarde van de fabel…

 

Ook de krekel lijkt literair het eeuwige leven te hebben, zoals vorige week in 'de krekel en de vogelvanger'… en wie kent bijvoorbeeld niet Japie Krekel, het knagende geweten van Collodi’s Pinokkio, die hem uiteindelijk met dodelijke afloop een hamer naar het hoofd slingert om zijn geweten te sussen… En in Dickens’ The cricket on the Hearth spreekt een krekel vanaf de haardmantel de heer des huizes moed in, als hij vermoedens heeft over het toenaderend gedrag van zijn vrouw bij een oudere man…

 

De fabel van de krekel en de mier heeft al 2500 jaar haar bestaansrecht bewezen… evenals onze eeuwige flierefluiter de krekel zelf, die het bezingen van de zomer tot kunst heeft verheven… Beiden zijn het levende bewijs, dat kunst… hoe moeizaam beoefend… hoe stiefmoederlijk behandeld ook… het altijd wint van machthebberds… door hen te trotseren… en gewoon dóór te gaan…

 

 

Opa Beer, 4 februari 2012.

 

 

 

 

               

 

                                    de krekel en de mier/copyrights zie bron

 

 

 

 

 

 

 

antieke Japanse illustratie/foto van guido/copyrights © voorbehouden www.fabelsvanguido.nl

 

 

 

 

 

Doorsturen mag o.v.v. copyrights © www.fabelsvanguido.nl

 

 

 

 

Reacties aan: fabelsvanguido@live.nl

 

 

 

Hans en Gretel Brinker/copyrights zie bron 

 

 

IJspret… ’n fabel met een korreltje zout…

 

 

Wij beleven nu de koudste periode van het jaar, met sneeuw en ijs. Voor wie daar van houdt een spannende tijd: komt de elf-steden-tocht er nu wel of niet? Nederland is immers een land van dijkenbouwers en schaatsers. Jeroen Bosch schilderde al schaatsers en koek-en-zopies. Nou is Opa als bruine beer zelf niet zo’n ijsliefhebber – in tegenstelling tot zijn witte familie op de Noordpool, maar Opa wil zijn lezers een 'origineel en waar gebeurd' schaatsverhaal niet onthouden… om de schaatsliefhebbers een plezier te doen.

 

Wie wel eens in Amerika geïdentificeerd is als ‘you’re from Holland?!’, zal ongetwijfeld geconfronteerd zijn  met de hier vrijwel onbekende ‘Hansje Brinker’. Je wilt dan nog net niet zeggen “nooit van gehoord”. Het blijkt een Hollands jochie te zijn geweest, dat z’n vinger een nacht lang in een gat in de dijk heeft gestoken om een dijkdoorbraak te voorkomen en daarmee de stad een wisse verdrinkingsdood te besparen. Plaatsen als Haarlem, Harlingen, Spaarndam en Madurodam claimen hún gemeente als locatie… om het bezoek van Amerikaanse toeristen en de verkoop van klompen te stimuleren.

 

Nu hoef je geen dijkgraaf te zijn om te weten, dat een dijkdoorbraak niet een kwestie is van een kraantje-lek, maar van het imploderen van een door het water verzadigde dijk. Des te verwonderlijker is het, dat de bedenkster van dit verhaal, kinderboekenschrijfster Mary Mapes Dodge, in 1865 in haar boek Hans Brinker of De Zilveren Schaatsen claimt dat het verhaal op waarheid berust. Terwijl zij toen nog geen stap had gezet op Hollandse bodem, en alles wat zij van ons onder-waterland wist ‘uit de tweede hand’ was, namelijk van haar buren, de ‘Hollandse’ emigranten ‘Scharffs’, die kennelijk als een wikileaks-avant-la-lettre informatie hadden gelekt… om maar in termen te blijven. Bovendien geloven alle Amerikanen, dat Nederlanders het langste volkje vormen omdat dat de enige manier is om het hoofd boven het wassende water te houden…

 

Aangezien ‘Scharffs’ een Duitse naam is en Hans z’n zus ‘Gretel’ heet in haar boek, denk ik dat Mary Mapes, geïnspireerd door John Motley’s ‘The History of the united Netherlands’, de klok heeft horen luiden, niet wetende waar de klepel hing. ‘Hänsel und Gretel’ zijn immers de Duitse variant van ‘Hans en Grietje’, het sprookje van de gebroeders Grimm. Bovendien twijfelt Opa aan de originaliteit van haar verhaal, want vóór haar had de in 1859 overleden Franse Eugenie Foa al iets soortgelijks geschreven, later in het Engels gepubliceerd onder de titel ‘The little Dykeman’.

 

Ach ja, T.S Eliot zei al ‘A good poet steals, a bad poet borrows’, al wordt deze quote ook wel aan Picasso toegeschreven, dus wie van wie heeft ‘gestolen’ is artistiek gezien kennelijk niet belangrijk… literatuur is, zo bezien, parafraseren op niveau… boeken en hun schrijvers vervluchtigen per saldo toch tot hun samenvattingen en aforismen… de verdere inhoud van hun boeken is dan relatief onbelangrijk… tenzij u ook de rest van het verhaal van Hansje Brinker wilt horen. Want dat verhaal van het vingertje in de dijk is wat Amerikanen hebben overgehouden uit het boek, maar in feite is het slechts een incident, een ‘story-within-a-story’ in het boek.

 

Welnu, de vader van Hans en Gretel was een keer van de dijk gerold en had daaraan een hersenletsel overgehouden. Hij kon niet meer werken en het gezin leefde op de rand van de armoede. Hansje had gehoord van de beroemde hersenchirurg Dr. Boekman, die een kostbare ingreep zou kunnen doen om vader Brinker weer normaal te laten functioneren. Dr. Boekman was een verbitterd man, want hij had  zijn vrouw èn zijn zoon verloren.

 

Hansje wilde meedoen met een schaatstoernooi met als hoofdprijs ‘zilveren schaatsen’, die hij zou kunnen verkopen om daarmee de dure operatie te bekostigen. Hij bood tenslotte Dr. Boekman al zijn spaargeld, bedoeld voor de aanschaf van ijzeren schaatsen, aan. Dr. Boekman was zo geroerd door zijn aanbod, dat hij vader Brinker gratis behandelde.

 

Hansje kocht vervolgens de ijzeren schaatsen, won het zilveren paar, maar liet de eer en prijs uiteindelijk aan nummer 2, een vriend, die de pretentieuze prijs harder nodig had.

 

Het is een ‘eind goed al goed’-verhaal, want vader Brinker werd beter, en Hansje werd door Dr. Boekman in de gelegenheid gesteld geneeskunde te studeren om een bekwaam arts te worden met een gouden hart. Maar dat laatste hadden we al gezien toen hij zijn vinger in de dijk stak en zijn vriend de eerste prijs gunde...

 

Inmiddels is het succesverhaal van Hansje Brinker vele malen bewerkt en, o.a. door Disney, verfilmd, zodat de authenticiteit al helemaal moeilijk  nog kan worden vastgesteld… en glibberen wij voor het eerst in dit nieuwe jaar…

 

Opa wenst ieder die daarvan houdt veel ijspret toe!

 

Opa Beer, 27 december 2010.

 

 

 

 

Doorsturen mag o.v.v. copyrights © www.fabelsvanguido.nl

 

 

 

 

Reacties aan: fabelsvanguido@live.nl

 

 

 

 

 

De bedreigde Bengaalse tijger/copyrights zie bron

 

 

 

De fabel 'wie bewaakt de bewakers?'...

 

 

 

Een man bevrijdde een tijger uit zijn kooi op voorwaarde, dat hij de man niet zou aanvallen. Eenmaal vrij kwam de tijger hierop terug. De man vond dit niet eerlijk en eiste rechterlijke toetsing. Bij die toetsing zei de boom: “Eerst bied je de mens schaduw, dan hakt hij je om”; de krokodil: “Als ik m’n kop verhef, schiet de mens me door m’n hoofd”; en de adelaar: “Ik kreeg eens een pijl door m’n bast”. Van de os had de man evenmin iets te verwachten: “Eerst peigert de mens je af, dan eet ie je op”. Toen verscheen een ‘goed oud vriendje’ van de man… de vos… die wist raad… en gelastte een ‘reconstructie’…

 

 

“Ga staan waar je stond vóór de vrijlating!”, zei de vos tegen de man… “en jij terug in het hok! ”, tegen de tijger. “Zat het hok op slot? Ja?”…en de vos deed het hok op slot. “Hier, tijger, zul je binnenkort sterven van honger en dorst”… “Het gaat er niet om wie je bent, maar wie je kent”, knipoogde de vos naar de man…

 

Dat er in een maatschappij een onafhankelijke, objectieve en onbevooroordeelde rechterlijke macht bestaat is geen vanzelfsprekendheid, zoals Opa Beer eerder al schreef. Onlangs verklaarde bijv. een parlementaire meerderheid in Italië, dat niet de rechtbank in Milaan, maar een nieuw te installeren parlementair tribunaal bevoegd is te oordelen over ‘Rubygate’… en nam een wet aan, waardoor de omkoopaffaire van Berlusconi in de doofpot kan verdwijnen. Waar blijft de voor een democratie onmisbare ‘scheiding der machten’?

 

Korpschefs, die vergoedingen claimen bovenop hun riante salarissen… corrupte politieagenten en belastinginspecteurs…  pedofiele kinderopvangers… politici en bonnetjes… rechters en toezichthouders… allemaal in opspraak… het is van alle tijden… de Romeinse satire-dichter Juvenalis zei al: ‘qui custodiet custodes?’, ‘wie bewaakt de bewakers?’…

 

Bij het scheiden van de markt leer je de kooplui kennen:

 

Hoogervorst waarschuwde bij zijn afscheid deze week, dat banken te veel ‘tophypotheken’ hebben verstrekt. Je vraagt je af: waarom heeft de man dat niet een paar jaar geleden gezegd? ‘Achteraf kijkt de boer een vaars in d’r aars’… De rechtbank Amsterdam vond afgelopen week, dat deze ‘Autoriteit’ (Financiële Markten) eerder had moeten onderzoeken, of de inmiddels failliete DSB Bank spaarders wel voldoende informeerde over de risico’s van depositorekeningen…

 

Deze week bereikte ons ook het trieste bericht, dat een andere ‘Autoriteit’, ‘Party Tiger’ annex ‘Nederlandse Mededingings Autoriteit’ Kalbfleisch is geschorst op verdenking van meineed en belangenverstrengeling… aangegeven door een vroegere… eh…‘kalverliefde’… Hijzelf vindt het ‘rancuneuze kletskoek’… maakt er kalfs... gehakt van. Wat er van waar is, weet Opa Beer niet, ‘het is nog onder de rechter’ -  dat geeft vertrouwen! - en niemand is schuldig voor hij veroordeeld is… Hij zit nog drie maanden…  vóór zijn pensioen… hij mag tijdens zijn schorsing zijn verweer voorbereiden… wat een bevoorrechte positie… wie mag dat van zijn baas?

 

Wellink, een andere ‘Toezicht’-houder, die in het zicht van zijn naderend einde… als DNB-er… volgens een recent NRC-interview wel eens denkt:  “Ben je niet een ongelofelijke sukkel dat je niet voldoende beseft hebt dat er een perfecte voedingsbodem was voor de Amerikaanse hypothekencrisis?”, ziet zichzelf nog wel in de race naar het voorzitterschap van de Europese Centrale Bank… net als Duisenberg destijds na de debacles onder diens 'toezicht' van de eertijdse Friesch-Groningse Hypotheekbank, Westland-Utrecht Hypotheekbank en Tilburgsche Hypotheek Bank, welke laatste op 22 augustus 1983 failliet ging, nadat Wellink al op 1 januari 1982 directielid was geworden bij De Nederlandsche Bank... hij kende dus de materie en de mechanismen als geen ander... hoe kun je dan zo'n, in zijn eigen woorden, 'sukkel' zijn? Is dit wel geloofwaardig? Of stond hij er bij en keek hij er naar?... 

 

De ‘Toppers’… wat moeten we er mee? We vragen het maar aan de vos… die weet er wel raad mee…

 

Ondertussen gaat Opa Beer aan zijn lievelingsgerecht… vitello tonato… dun gesneden… kalfs...  vlees met tonijnsaus… heerlijk!

 

 

Opa Beer, 23 april 2011.

 

 

Doorsturen mag o.v.v. copyrights www.fabelsvanguido.nl

           

 

'n reactie van een lezer:

 

"Terug in het hok lijkt me inderdaad voor al die graaiende baantjesjagers het beste!"
C. te L.

 

Niemand is schuldig vóórdat hij veroordeeld is... 

Opa Beer.

 

 

 

 

 

 

 

 Aesopus/schilderij anno 1640/ Diego Velásquez/copyrights zie bron

 

 

 

 

De fabel van de krekel en de vogelvanger…

 

 

Toen de schatrijke en oppermachtige koning Croesus* van Lydië, aan de Zwarte Zee, zich de verovering van het welvarende eiland Samos als volgend doel had gesteld, wisten de bewoners daar, dat zij geen schijn van kans hadden, omdat zij geen leger hadden. Zij zouden allen worden gedood en het eiland zou worden geplunderd. De filosoof en leraar Xanthus* stelde zijn welbespraakte slaaf Aesopus* ter beschikking als gezant naar koning Croesus om die te bewegen van verovering af te zien. Maar, zoals u weet, de boodschapper wordt altijd gedood…

 

Xanthus, eigenaar van een school voor retorica, had Aesopus** gekocht op de markt. De slaaf was mismaakt met een bochel, maar viel op door zijn rake opmerkingen… Aesopus bleek een uitstekend leraar en Xanthus zou hem missen, maar hij zou geen overtuigender gezant hebben kunnen zenden…

 

Bij aankomst werd het schip onmiddellijk in beslag genomen en Aesopus werd samen met de bemanning in de kerker geworpen in afwachting van zijn terechtstelling. Aesopus liet de bewaker weten, dat hij interessante informatie had voor koning Croesus. Nieuwsgierig liet deze Aesopus bij zich brengen…

 

Aesopus vertelde Croesus tot diens stomme verbazing de fabel van de vogelvanger, die in zijn netten een krekel in plaats van vogels had gevangen. Hij wilde de krekel, die hij niet kon eten, doden. Maar de krekel zei: "Spaar mijn leven, dan kunt u gratis van mijn zangkunsten genieten", een metafoor voor: "als u ons leven spaart, kunnen we blijven werken en ‘tribuut’, belasting, aan u gaan betalen". Dat laatste was nieuw, en koning Croesus was zo verrukt van dit idee en deze fabel, dat hij het leven spaarde van Aesopus en... de gehele bevolking van het welvarende Samos...

 

In feite was Aesopus de eerste diplomaat… en heeft hij, behalve de tribuut, het begrip metafoor en de fabel geïntroduceerd... zodat hij voortaan als ‘de vader van de westerse fabel’  te boek zou staan. Hij was voor onschatbare waarde voor de Westerse literatuur...

 

Als dank voor zijn diensten werd Aesopus door zijn meester Xanthus ontslagen uit zijn slavernij. De diplomatie van de fabel heeft Aesopus dus het leven gespaard… bij hoge uitzondering!

 

Dit fenomeen, dat op de man, ad hominem, wordt gespeeld in plaats van op de zaak, ad rem, is immers ouder dan de weg naar Rome en komen we door de hele literatuur tegen: al in de Antigone van tragedieschrijver Sophokles (“Iedereen haat de boodschapper van slecht nieuws”), bij de historicus Plutarchus in zijn ‘Parallelle levens’ en diens bewerker Sir Thomas Norths in ‘Parallel lives’, waarin Tiagres de boodschapper het hoofd afhakte, bij Shakespeare in diens Marcus Antonius en Cleopatra, waarin zij de boodschapper de ogen wilde uitkrabben, en in part II van Henry IV. En de Spaanse morenkoning Boabdil gooide met de brief ook de bezorger ervan in het vuur.

 

Ook in de huidige maatschappij is het fenomeen aan de orde van de dag: de advocaat wordt gemolesteerd omdat hij een verkrachter of moordenaar verdedigt, een deurwaarder omdat hij beslag legt, en ambulancebroeders en medici omdat de patiënt dreigt te overlijden… om over het lot van Wikileaks medewerkers met hun boodschappen over onthullingen... ook al zijn ze waar... maar niet te spreken…

 

Het psychologisch mechanisme wat hier achter steekt is volgens Freud de verplaatsingstheorie: je haalt een slecht cijfer, want de leraar kan niet uitleggen… je slaat je vrouw, want je baas is zo’n lul… ‘Zeikers’  zijn dan ook degenen, die je zeggen wat je niet wilt horen… maar wat wel waar kan zijn…

 

Het spiegelbeeld is vleierij: zo wilde Tiagres alléén nog vleiers aanhoren… zoals ook de koningen Lodewijk in Frankrijk zich omringden met vleiers… Gevaarlijk, want juist je vijanden hebben, anders dan vleiers, de neiging je de waarheid te zeggen… omdat ze je niet te vriend hoeven houden… In dat opzicht zijn je vijanden... paradoxaliter... zelfs je enige... èchte... vrienden!

 

In deze kritieke economische tijden wordt de kredietwaardigheid van fondsen en landen afgewaardeerd door ratingbureaus als Fitch, Moody’s, Standard & Poor’s in de V.S. en het Chinese Dagon, met als onmiddellijk resultaat dat de afgewaardeerden méér rente moeten gaan betalen… Niet altijd, maar vaak hebben die analisten gelijk… maar dat wordt meestal niet ‘gewaardeerd’…

 

De roep klinkt dan om de oprichting van een Europees ‘onafhankelijk’  ratingbureau… of om de rating over te laten aan de ‘objectieve’  Europese Centrale Bank…

 

Of Opa gelooft, dat er dan geen druk wordt uitgeoefend op dat rating bureau? Of we ons dan niet in de netten van de vogelvanger vast vliegen? Opa doet er geen uitspraken over... soms is het beter een krekel te zijn...  want, zoals u weet, de boodschapper…

 

 

Opa Beer, 28 januari 2012.

 

 

* In het Grieks: Kroisos, Xanthos en Aesopos 

** ook wel geschreven als Aisopos, volgens Aristoteles geboren te Thracië, volgens velen van de Byzantijns-Romeinse stad Amorium, in het Grieks Amorion, de huidige stad Hisar in 620v. Chr./overleden in Delphi in 560 v Chr.

 

 

 

 

 

 

6 cm. lange mediterrane krekel/foto van guido/zie copyrights 

 

                                                 

 

 

 

 

Doorsturen mag o.v.v. copyrights www.fabelsvanguido.nl

 

 

 

 

Reacties aan: fabelsvanguido@live.nl

 

 

 

 

 

 

                                                           “Masturbatie” 1913/Gustav Klimt (1862-1918)/copyrights zie bron

 

 

 

 

Noodseks…

 

 

15  van de 100 auto ongelukken worden veroorzaakt door dronken… en 85% door nuchtere rijders… Logischerwijs moeten dus niet de dronken, maar nuchtere automobilisten onmiddellijk van de weg worden gehaald… Het verkeer zal dan veel veiliger worden… Dat was jaren geleden, toen overmatig alcohol in het verkeer strafbaar werd gesteld, het gangbare grapje onder advocaten… maar Opa heeft nooit een advocaat dit horen bepleiten…

 

Deetmans conclusies zijn vernietigend voor de katholieke kerk. Zijn onderzoek betrof het topje van de ijsberg, alleen letterlijk seksueel misbruik… sinds 1947... geen andere vormen van intimidatie, misbruik van positie, mishandeling en sadisme... Toch laten de conclusies alle individuele misbruikzaken tot nu toe ver achter zich: minstens 10.000 door 800 geestelijken misbruikte kinderen… 1 op de 10... 15% van de clerus… Volgens Deetman wist de top van de kerk er van en werd het misbruik in de doofpot gestopt.

 

Nu was dat al lang bekend: al in 1949 werd door Rome een inquisitie ingesteld naar de vrouwelijke psychiater Anna Terruwe en haar adviseur, priester prof. Duynstee. Terruwe adviseerde jonge priesters in seksuele nood zelfbevrediging als noodseks. Rome vond dat zondig*, verbood priesters het consulteren van Terruwe, en verbande Duynstee naar Rome. Pas in 1965 werden zij gerehabiliteerd. De ironie: het celibaat is ingesteld tegen misstanden… en leidde, paradoxaal, juist tot misstanden… De kerk negeerde daarmee apostel Paulus’ woorden: "Trouwen is beter dan van begeerte branden"…

 

Noodseks was voor gefrustreerde priesters te vinden geweest bij nonnen, hoewel je daar ook maar zin in moet hebben… prostituees... bij elkaar of… toch maar bij zichzelf - zonde, dat ze dat niet gedaan hebben... maar niet bij aan hun zorg toevertrouwde kinderen. De reden van misbruik is niet het excuus. En dat misbruik ook in niet-katholieke kringen voorkwam… en nog voorkomt… doet daaraan niets af…

 

Welke juridische wegen tot genoegdoening staan slachtoffers van misbruik tot hun beschikking?

 

Strafpleiter Boone deed aangifte tegen het bisdom Rotterdam, dat hij wil laten vervolgen als criminele organisatie met seksueel misbruik als ongeoorloofd doel… met het rapport-Deetman als voldoende onderbouwing. Hij vindt de kerk voldoen aan alle kenmerken van een criminele organisatie en wil spreekrecht en schadevergoeding voor de slachtoffers. Wie weet… levert zijn verzoek hem cliënten op... maar volgens minister Opstelten kan vervolging niet meer… de misdrijven zijn verjaard…

 

Een rechter kan op verzoek van een belanghebbende of het openbaar ministerie een rechtspersoon, zoals een kerk, ontbinden wegens werkzaamheden in strijd met de openbare orde**… Maar deze weg zal doodlopen op de scheiding tussen kerk en staat: overheidsdienaren mogen niet oordelen over kerkdienaren…

 

Opa Beer zou het als advocaat over een andere boeg gooien***: die van het DES-arrest****… een vergaande, maar bij veel advocaten onbekende uitspraak van de Hoge Raad over hoofdelijke aansprakelijkheid: wie precies in persoon aansprakelijk is voor een onrechtmatige daad, is niet belangrijk… het collectief van personen wordt aansprakelijk gehouden… met een omgekeerde bewijslast…

 

Wat was het geval? Dochters van moeders, die tijdens hun zwangerschap DES hadden geslikt tegen miskramen, kregen allen kanker.  De fabrikanten erkenden verband tussen medicijn en kanker, maar de dochters konden niet de fabrikant aanwijzen, die juist aan haar moeder het middel had geleverd. De Hoge Raad vond het billijk professionals als fabrikanten, die beschikken over boekhouding en archieven, met het bewijs te belasten… en concludeerde tot een vorm van ketenaansprakelijkheid… en de bedrijven moesten de schade onderling verdelen...

 

Dus... hoeven niet alle onrechtmatige partijen  te worden gedagvaard… u kunt iemand uit de keten eruit pikken... u hoeft bijvoorbeeld alleen meneer pastoor, die u handtastelijk heeft benaderd, te dagvaarden… en dan is, als de rechter daarmee accoord gaat, de hele kerk hoofdelijk, dus mede, aansprakelijk. Volgens de Hoge Raad ook, als de schade zowel aan de kant van daders als van slachtoffers een massaal karakter heeft… nou, dat kun je met 800 priesters tegenover 10.000 slachtoffers wel zeggen!  Dat is 12,5 slachtoffer per priester... Bovendien geeft de Hoge Raad terugwerkende kracht tot vóór 1992…

 

Als de 85% toegewijde religieuzen het niet ermee eens zijn dat zij moeten betalen voor de wandaden van de 15% smeerpijpers, mogen zij dat op hun beurt op hen verhalen… het voordeel van een gemeenschap…

 

Wat zal het… eh…geslachts… verkeer  van paters en nonnen dan veilig worden!

 

 

Opa Dopoulos Beer, 21 januari 2012.

 

*       volgens de catechismus is masturbatie "een intrinsiek en ernstig ongeordende handeling" 

**     o.g.v. art. 19 en 20 van boek 2 B.W.

***    o.g.v. art. 99 van boek 6 B.W.

****  gepubliceerd in het Nederlands Juristenblad 1992, pag. 1403 e.v.

 

 

 

van onze vaste correspondent te Brussel:

 

 

 

Hoi Opa,

De jongedame op de afgebeelde tekening geniet er duidelijk van.  Waarschijnlijk is dit de eenvoudigste oplossing zolang er een celibaat bestaat.

Willen priesters op seksueel gebied nog wat meer, dan hebben ze elkaar, al dan niet gecombineerd met nonnen.  Een nadeel: aantrekkelijke jonge nonnen zijn nog nauwelijks te vinden.

Misschien zijn er in de zeer zuidelijke delen van Europa mogelijk nog wat late intredens. Het wordt dan wel wat reizen voor priesters uit ons eigen land, maar wat je ver haalt is lekker, zegt een bekende uitdrukking.

Kortom het celibaat afschaffen of een RK reisorganisatie oprichten die seksreisjes voor behoeftige priesters gaat organiseren. Er zijn al de nodige locaties in Azië die hierom bekend staan. 

Wat betreft de ketenaansprakelijkheid zal het lastiger worden naarmate de schakels anoniemer zijn en zich dan ook nog in verafgelegen exotische gebieden bevinden.

Misschien een gat in de markt om een dergelijke RK reisorganisatie op te zetten. Iets voor Opa?

Groet,

Peter, Brussel 220112 

  

Nee Peter, dank je, niets voor Opa... die heeft genoeg gehad! Maar ga gerust je gang, goed idee!

De enige aantrekkelijke non vond Opa de frêle Audrey Hepburn in de film The Nun's Story...

Groet,

Opa.

 

 

 

 

Doorsturen mag o.v.v. copyrights www.fabelsvanguido.nl

 

 

 

 

Reacties aan: fabelsvanguido@live.nl

 

 

 

 

 

 

 

 

stenen kruik/copyrights zie bron

 

 

 

De bende van Job…

 

 

“Job, je hebt er een bénde van gemaakt! Henk en Ingrid zijn naar de PVV en de arbeiders zitten nu bij de SP. De partij is leeggelopen en wat er van over is, is zwaar gefrustreerd! Als er tien sterke mannen over zijn in onze gelederen, is het véél”, stond de kersverse voorzitter van de PvdArabieren, zoals Wilders altijd schampert, te oreren in een droom van Opa… waarin hij Hans zag zwetsen... eh...  zweten in zijn zelfgebreide geitenwollen slobbertrui in een achterkamertje van het partijbureau. “Ook al is het a hell of a Job, je hebt nog één kans om hem te couperen”... Schijnbaar onverstoorbaar spoot Job PvdA-rode ketchup over zijn gortdroge tosti… hij rook bloed. “Komt voor de bakker”, reageerde hij rustig. Wat een nachtmerrie!…

 

Een oud-testamentisch volkje plunderde regelmatig het land van ene Gideon, waarbij zij, met een overmacht aan manschappen, ook verkrachting en moord niet uit de weg gingen. Elke officier droeg een fakkel en had 10 man onder zich… Gideon liet het er niet bij zitten en vormde met slechts 300 man zijn Gideonsbende.

 

Wie niet sterk is, moet slim zijn…  dus plande Gideon een verrassingaanval op de vijand. In het holst van de nacht sloop zijn bende naar het vijandig kamp, ieder bewapend met een fakkel en een stenen kruik… Op het sein van Gideon ontstaken allen hun fakkel en lieten tegelijk met veel kabaal hun kruiken kapot vallen… holle vaten klinken het hardst… De in hun slaap overvallen vijanden vluchtten in paniek, bang dat elke fakkel stond voor 10 soldaten… Job herinnerde zich dit verhaal vaag...

 

Paginagroot  kondigde Job in De Telegraaf zijn geheime verrassingsaanval aan: in 2012 zal hij het rechtse kabinet destabiliseren en de kiezers terugwinnen… Nou is de weg naar het gechampagneerde nieuwe jaar altijd geplaveid met goede voornemens, waar in de praktijk niets van terecht blijkt te komen… maar Job zou nu doorzetten!

 

In dit tijdperk van informatie dromen we... om alles te verwerken... en onze harde schijf te defragmenteren… waardoor onbewust de harde realiteit wordt gedempt in onze ongebreidelde fantasie… dus droomde Opa verder…

 

Niemand wist, dat Job zijn aanvalsplan tot in de puntjes geregeld had: voorbereiding kenmerkt de professional! Op een ochtend toog Job, als arbeider vermomd, naar de plaatselijke Blokker. Met het laatste partijbudget bestelde hij 10 kruiken en  fakkels. “Kruiken lukt… maar fakkels zijn er in de zomer weer”, zei het winkelmeisje kordaat. “We hebben nog wèl 10 kaarsen, van de kerst”. “Ook goed”…, mompelde Job, en stopte alles in een tasje.

 

Op een donkere avond sloop Job, op de voet gevolgd door zijn 10 gezworen partijregenten, als arbeiders over straat. Hij was getipt door een lek, kennis van Ronald: Geert vergaderde niets vermoedend met Henk en Ingrid, Dion en nog enkele hoge partijbonzen in een achterzaaltje van een geheim gehouden uitheems restaurantje… 

 

Fase 1 van Jobs krijgsplan zou weldra een feit zijn… Muisstil schaarde Jobs bende zich voor het raam van het zaaltje...

 

"Ik moet plassen”, fluisterde Plasterk opeens… “Wij ook”…, vielen de anderen hem zenuwachtig bij. Een echte leider houdt te allen tijde zijn hoofd koel. “Doe het maar in jullie kruiken”, besloot Job stijdvaardig. “Klaar?”, informeerde hij na enkele minuten… “Ja”, fluisterden zij in koor…

 

Op een geheim teken van Job ontstaken ze alle tien hun kaarsen… en lieten ze tegelijk… hun rubberen kruiken vallen… Geert keek verbaasd op… wat hoorde hij? Een doffe plof. Hij opende het raam, overzag in één oogopslag het strijdtoneel… en sprak: “Ach, niets bijzonders, gewoon een stelletje slappe zakken… kruikenzeikers… en… plaszakken... Laat ze ploffen"... Hij sloot het raam en hervatte de vergadering. Fase 1 ging als een nachtkaars uit…

 

Wie een kuil graaft voor een ander… is een arbeider… droomde Opa… totdat hij... badend in het zweet… maar gelukkig niet in een zelfgebreide geitenwollen slobbertrui… wakker schrok... 

 

Hebben deze heren politici in deze moeilijke tijden niets beters te doen?... dacht Opa, toen hij zijn droom uit had...

 

 

Opa Dopoulos Beer, 14 januari 2012.

 

 

 

 

 

rubberen kruiken/foto van Peng/copyrights zie bron

 

 

 

 van onze vaste correspondent in Brussel:

 

 

 

Hoi Opa,

Een leuke column.  Plasterk heeft natuurlijk het plassen al enigszins in zijn naam verankerd.

Er zijn inmiddels al twee partijen met geloofwaardigheidsproblemen: CDA en PvdA. Misschien dat deze twee partijen samen een nieuwe partij op kunnen richten, in de hoop nog wat stemmen te krijgen.

Het zal wel niet lukken om voor de volgende verkiezingen een akkoord te bereiken over de nieuwe partijnaam. Partij van de Gefrustreerden (PvdG) zal natuurlijk te weinig kiezers trekken, denk ik.

Dan wordt het toch nog een nieuwe regering met VVD, PVV en SP met een vermoedelijke Kamermeerderheid; lijkt mij best gezellig.  Met Roemer valt er echt nog wel wat te lachen. 

Groet,

Peter

 

 

 

 

 

 

 

 

Doorsturen mag o.v.v. copyrights www.fabelsvanguido.nl

 

 

 

 

Reacties aan: fabelsvanguido@live.nl

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Europa/copyrights zie bron

 

 

 

 

 

De fabel van de ingeslikte vlieg…

 

 

Een man had een vlieg ingeslikt, die in zijn maag alle kanten op zoemde… De dokter raadde hem aan een kikker door te slikken, die inderdaad de vlieg op at maar bleef kwaken in zijn buik. De dokter zei: slik dan een slang in, die eet kikkers… daarna bleef de slang echter sissend glibberen in zijn ingewanden. De arts adviseerde een wild zwijntje, dat de slang verorberde maar van binnen bleef knorren. De lijfarts gaf als ultimum remedium: slik een jager door, die kan het zwijntje doden. De jager schoot enkele malen… doodde het zwijntje… èn de man. De moraal van dit verhaal? Soms is het middel erger dan de kwaal… want dokters weten het ook niet allemaal…

 

Voordat u deze oude, bizarre Japanse fabel als onzinnig naar het rijk der fabelen verwijst, is het de moeite waard om de economische crisis eens tegen het metaforisch licht van deze fabel te houden.

 

Sinds 2007 zien we een onaflatend zich versnellende en versterkende reeks: hypotheek-, banken-, systeem-, economische-, landen-, pensioen-, vertrouwens- en ga-zo-maar-door-crises, waarop politici antwoordden met de reeks: bankensteun, subsidies, garanties, interventies, renteverlaging, geldschepping, nationalisaties, steunfondsen, subtop supertop en top-der-toppen, en meer lapmiddelen… totdat de overheden geen rooie cent meer hebben en… zelf omvallen… Europa incluis... omdat de politici zich in de omvang hebben verslikt...

 

Als we afstand nemen van deze beangstigende crises en de waan van de dag, en deze reeksen aan een filosofische analyse onderwerpen, zijn er in beide reeksen verschillende weergaven van dezelfde uitgangspunten. Op elk gebied, zoals in de wiskunde, filosofie, logica, beeld, muziek, politiek, informatica en in... columns en fabels...  kennen we dit soort reeksen, recursies genaamd...

 

Recursies, zoals het droste-effect, zijn zich in theorie tot in het oneindige herhalende reeksen, die hun begrenzing vinden in het niet meer kunnen onderscheiden van de kleinst mogelijke weergave van het eerste beeld… totdat zij dus optisch niet meer waarneembaar zijn. In dat stadium zijn wij nu beland, want er zijn nog maar weinigen, die in deze economische crises nog een uitweg zien...

 

Startbeeld van deze crises is een gebrek aan moraliteit: al deze crises zijn dus in feite morele crises, ontstaan vanuit hebzucht en grootheidswaan. En startpunt van de maatregelen is paniek door gebrek aan visie…

 

De burgers in de wereld hebben tot nu toe relatief rustig gereageerd met overzienbare betogingen, stakingen, occupy-campings… maar ook met rellen en plunderingen, zelfs in het ordentelijke Engeland.

 

Méér maatregelen en bezuinigingen kunnen de relatieve rust en gelatenheid doen omslaan in een tegengestelde recursie: een repercussie, een terugslag… als burgers geen vertrouwen meer in de politici en politiek hebben en de laatste plaatjes in de reeks, zoals inkomensdaling en belastingverhogingen, niet meer zien zitten… dan vallen de angstvallig bewaakte domineestenen de andere kant op… met onoverzienbare domino-effecten…

 

Europa zou moeten consolideren… toetreding van nieuwe landen tot de euro en de Europese Unie opschorten… uitwassen zoals budgetoverschrijdingen en de bonuscultuur, die als een psychologische rode lap op een stier werken, wettelijk verbieden èn handhaven… om de moraliteit te herstellen…

 

Opa Beer heeft in zijn vorige columns diverse economische alternatieven aan de orde gesteld, onder andere het gedwongen doorrollen van leningen tegen een aanvaardbare rente van 4% voor de probleemlanden om dagelijkse riskante veilingen te voorkomen… en erkenning van twee snelheden, dus een splitsing van 2:1 van de munt in de  neuro voor de zwakke en de euro voor de sterke eurolanden, welke laatste dan weer als ‘motor’ van Europa kunnen functioneren in plaats van geremd te worden door de zwakke broeders…

 

Duitsland en Frankrijk willen koste wat kost de euro en Europa redden… prima, maar niet in de huidige samenstelling… want de sterke landen, dus wij, moeten het ophoesten… met een stagnatie van álle economieën, een algehele armoedeval en een mogelijke implosie van héél Europa als gevolg: een Europa van 27 snelheden… dan zijn we terug bij af: ieder voor zich...

 

Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald… anders concretiseert zich de fabel van de ingeslikte vlieg: operatie gelukt… patiënt overleden…

 

Soms kun je een vuurhaard beter gecontroleerd laten uitbranden... en de belendende percelen nat houden… Als de dokter niet zou hebben geïntervenieerd, zou de vlieg vanzelf zijn gestorven… en de patiënt nog in  leven zijn…

 

 

Opa D. Beer, 7 januari 2012.

 

 

 

 

droste-effect/Jan Musset/copyrights zie bron 

 

 

 

van onze vaste correspondent in Brussel:

 

 

 

Hoi Opa,

Inderdaad, soms is het middel erger dan de kwaal. Er zijn ook leuke uitdrukkingen zoals "met een kanon op een mug schieten". Tot dusver is er echter in de huidige crisis nog geen kanon gebruikt.

Geld stoppen in bodemloze putten, gaat ten koste van de belastingbetaler en het wordt toch nooit terugbetaald. Nout Wellink bevestigde dat recent nog eens (wel een open deur; wat knap van die man om dat te kunnen bedenken) Binnenkort gaat hij ook nog zijn memoires publiceren; ik denk overigens niet dat ik hier mijn geld aan ga besteden.

Zoals je zegt moet Europa nu zeker geen ander landen toelaten binnen de Eurozone en zelfs niet binnen de EU, anders gaat de EU subsidiekraan weer open. Alles minimaal vijf jaar opschorten.  Ook moet het hele EU apparaat in Brussel uitgedund worden. Minstens 80% van de EU ambtenaren terugsturen naar het land van herkomst. Na deze ingreep kunnen alle EU commissies nog net zo functioneren als vandaag.

Het enige waarmee de meeste EU ambtenaren zich bezighouden is het sturen van E-mails aan elkaar, oeverloze vergaderingen met elkaar en uitgebreid lunchen op kosten van de vele lobbyisten die in Brussel rondlopen.

Daar betaalt de belastingbetaler nu zijn geld aan. 

Wat Europa nodig heeft is een officiële exitstrategie om de Eurozone te verlaten. We beginnen uiteraard onmiddellijk met Griekenland; de banken en overheden pakken hun verlies en als de Drachme weer stabiel wordt t.o.v. de Euro zien we vanzelf wel wat mogelijk nog wordt terugbetaald. Als dat tussen de 10 en 20% is, mogen de banken en overheden hun handen dichtknijpen.

Zoals al eens eerder gezegd, misschien moeten ze ons eens inhuren :-)

Groet,

Peter.

 

 

 

 

Doorsturen mag o.v.v. copyrights www.fabelsvanguido.nl

 

 

 

Reacties aan: fabelsvanguido@live.nl

 

 

 

  Méér Columns van Opa Beer?

 

 

  ↑

 

.-.-.-.-.-.-.-.-.

.-.-.-.-.-.-.

.-.-.-.-.

.-.-.

.

 

 

.-.-.-.-.-.-.-.-.

.-.-.-.-.-.-.

.-.-.-.-.

.-.-.

.

 

The End...